Czytniki identyfikatorów

Oczywiście nigdy nie mam nic przeciwko temu żeby poznać kogoś nowego a zwłaszcza tak interesującego. Po tej całej rozmowie zupełnie zapomniałam zapytać go jak ma na imię, sama również się nie przedstawiłam i chociaż łączyła nas konferencja i obije wiedzieliśmy jak działa czytnik linii papilarnych to nie wiedzieliśmy jak mamy na imię. Postanowiłam, że wieczorem po konferencji zadzwonię do niego i po prostu się spytam. On mnie jednak ubiegł i jak tylko wyszłam to poczułam, że telefon w mojej kieszeni wibruje, od razu się przedstawił i przeprosił ze nietaktowne zachowanie i jednocześnie powiedział, że jeszcze nigdy nic takiego mu się nie zdarzyło. Roześmiałam się do telefonu i powiedziałam, że przecież nic się nie stało. Tym razem czytniki identyfikatorów zadziałały poprawnie i bez problemu mogłam się dostać do pokoju. Pomoc technika tym razem okazała się zbędna. Może i dobrze, bo chciałam jak najszybciej przebrać się i zejść na dół na kolację. Cieszę się jednak, że system kontroli dostępu wtedy nie zadziałał, bo dzięki niemu poznałam tego bardzo miłego człowieka, a jak wtedy bez problemu weszłabym do pokoju to pewnie tylko mijalibyśmy się na korytarzach i nie wiedzieli nic o swoim istnieniu. Może to zrządzenie losu i może powinnam zacząć wierzyć w przeznaczenia. Bo nigdy nie wiadomo, co może się zdarzyć i kto komu jest pisany.